••
.
غمگینم، گویی در وجودم جوانی بیست ساله را به دار آویخته اند. غم انچنان غنی مرا در بر میگرد که تمام تقلایم برای رهایی به پوچی میرسد به یک پوچی کشنده و بی سرانجام، آینه چیزی نیست جزتکرار چین و چروک روحٍ هفتاد ساله ام. به خودم نگاه میکنم....غم.....بجز یک بغض کهنه ی درداور، خستگی چشمانی خیس و پژمردگی چهره ی نحیفم چیزی نمیبینم.با خودم بیگانه ام انگار سالها پیش در میان ازدحامِ خیابانی شلوغ با خودم روبرو شده ام و او را بی هیچ
سخنی به یکباره گم کرده و برای همیشه از دست داده ام. ....
#هماشینه_ای