هیچکس نمی داند که چرا دریا، لاشه ی نهنگ ها رو تُف میکند رویِ ماسه های ساحل. در حالی که چشمانِ بازِ نهنگ ها هنوز رو به ناکجا آبادی سمتِ دریاست. و من غرق در چشمان نهنگ، ماهی کوچکی را سر قلاب طعمه
نویسنده:سالار منوری خیاوی
