رها

رها **عزیزِ تنهای من، آرام باش و به یاد آور که چه شب هایی با چشمِ خیس خوابیدی؛ حتی احساس می کردی در آن لحظه، سقفِ آسمان فرو می ریزد و نیشِ ستاره تا عمقِ قلبِ شک

نود هشتیا
نود هشتیا
خانه آرشیو مطالب خوراک تماس با ما