معرفی نامهی رمان رنجنامه فرنگیس:
رنجنامه فرنگیس! این رنجنامه پر از دردهای نگفته و زخمهای بدون تسکین است. نمیدانم، تلنگر باز شدن مخزن دردها سرنوشت بود یا چیز دیگر… اما گاهی قلب سر میزند و تاب نمیآورد و از معضلات یک زندگی پر از رنج میگوید. رنجنامهی فرنگیس، داستانی اجتماعی و درگیریهای پلیس با قاچاق مواد مخدر را در بر میگیرد، زندگی پر از پیچ و خم فرنگیس سوژهی داغ خبرنگار جوان میشود. کسی چه میداند این بالا پایینیهای روزگار و معضلات آدمها را به کجا میکشاند.
برشی از رمان رنجنامه فرنگیس:
مأمور دادسرا من رو تا اتاق اسد راهنمایی کرد، در اتاق رو باز کرد و بهم اشاره کرد برم داخل. از ترس دهنم خشک شده بود، بدنم به لرزه افتاده بود. یه قدم رفتم جلو، یه نفر با لباس زندان و دمپایی، گوشهی اتاق رو صندلی نشسته بود، یه مأمورم کنارش بود. اسد سرش رو بلند کرد و به طرفم برگشت. امثال اون رو تا به حال فقط تو تلویزیون و از طریق اخبار دیده بودم، منصرف شدم! ترس چنان بهم غلبه کرد که برگشتم تا از اتاق بیرون برم. صدای تمسخرآمیز اسد تو گوشم پیچید:
– در خدمتیم.
سر جام خشکم زد. برگشتم به طرفش، ماتم برده بود! همهی سوالهایی که فکر میکردم اگه باهاش روبهرو بشم ازش میپرسم، از ذهنم پاک شد. چشمهاش قرمز بود، شاید به خاطر حکمی که براش بریده بودن، عصبی بود! با دیدن قیافهی اسد فهمیدم که وقت خوبی برای مصاحبه نیست. انگار ترس رو تو چشمهام دید، به قد و بالام نگاه کرد. بالاخره یکی رو پیدا کرد که بتونه با سربهسر گذاشتنش خودش رو کمی آروم کنه.
– ترسیدی؟
از اینکه مخاطبش بودم، به خودم لرزیدم، تتهپته افتادم:
– نه…بابا…چه ترسی؟
پیشنهاد میشود