صعودی که فرودش غروب شد ..

نگاه کن. چشم در چشمان افق بدوز و شیون سر بدهخاطرات بر باد رفته ات را مرور کن این همان من است که بی تاب آغوش مادر اشک میریزد.آنان خود ما بودند. بودند کسانی که چش

نود هشتیا
نود هشتیا
خانه آرشیو مطالب خوراک تماس با ما