مقدمه:
وقتی با قلم،فارسی می نویسم…قلم روان تر است. ورق زیبا تر است. چشم من عاشق تر است. عشق؟ آری! مگر می شود فارسی نوشت و عاشق نبود؟ فارسی شنید و عاشق نشد؟ فارسی خواند و عاشق نماند؟ فارسی عشق است. پر است از کلماتی که پیچ در پیچ نوشته می شوند و روی کاغذ عاشقانه می رقصند. پر است از وزن و آهنگی که عاشقانه ،هماهنگ خوانده می شوند. پر است از معنا و مفهومی از محبت،که عاشقانه به دل می نشیند. فارسی پر از عاشقانه هاست.
اینجاست که باید گفت: عاشقانه دوستت می دارم ای پارسی… تو پاک و زلال همچون خلیج فارسی.و این است عاشقانه های فارسی.
دانلود دلنوشته فریادی از سکوت اختصاصی یک رمان
به هر سو هر زمانی که بیارم بر لبم نامت…..
دلم می گیرد آرامش شوم رامت…
می آرایی تو گیسوان خود از تکه هایی نور…
که گویی از غمی فارغ شدست حالت…
دلت مشکی ولیکن می زند چشمک بلورانت درونش…
همین هم خبری می دهد از عمق دل شادت…
فراوانی بشر از حالت تو غافل اند…
همین است که گویند تیره و تار است کارت…
در نا امیدی امید دمیدست…
نمی دانند هر شب هست پیغامت…
هان که در هنگامه هم سود آرمیده…
که حتی ظلمت شب هم سپید است…
تفاوتی ندارد که سپهر گیتی ام چگونه باشد…
در تمامی جهان حس امید است.
و خدا…
آسمان شب را برای گرفتن امید مشکین ساخت و درونش ستاره قرار داد.
ستاره های سپید در دل سیاه و مشکین شب می گویند:
حتی در تاریکی ها و ناامیدی ها نور امید و روشنایی پیداست…
زمستان سوزان | پریچهر صادقی کاربر انجمن یک رمان