کتاب تصوير دختری در آخرين لحظه

سه ماهی میشد که چیزی ننوشته بودم، حتا یک داستان کوتاه. فقط رسیده بودم چندتا از داستانهایم را، که هنوز جایی چاپ نشده بودند، بازنویسی و ویرایش کنم. اما تمام این مدت به موضوع رمان تازهام فکر میکردم. چیزهایی هم یادداشت کرده بودم؛ چند صحنه که به نظرم کلیدی بودند و همینطور اطلاعاتی دربارهی شخصیتهای رمان. تقریباً آماده بودم شروعش کنم. مانده بود پیدا کردن صحنهی شروع داستان. تا اینکه دوشنبهشبی، وقتی از کلاس برمیگشتم، چیزی به ذهنم رسید؛ لحظه,ای که شخصیت اصلی داستان درِ خانه را باز میکند و با جسد دوستش مواجه میشود، مردی که هشت ماه آزگار با او همخانه بوده. یک لحظه دستهایم را از روی فرمان ماشین برداشتم و محکم زدم بههم. «خودشه!»