سلام و عرض ادب
خواندمتان... داستان به نظرم زبان خوبی دارد و سعی میکند حس دهی خوبی داشته باشد. حس یک بچه ای مدرسه ای در خانواده ای خاص در قشری مشخص... نوع دیالوگهای پایین شهری هم میتواند به این حس دهی کمک کند.
اما داستان شکل نمیگیرد و چیزی که قرار است از گذشته بدانیم تا در آینده به دردمان بخورد خیلی کم است. قصه ای تعریف نمیشود و تنها امدن آمدن پسر داستان از مدرسه و چند دیالوگ کوتاه...
و اینکه پسر داستان ناراحت است و ترس و اضطراب دارد و به نظر می رسد خاطره, خوشی که ارزش نفروختن داشته باشد ندارد. به همین خاطر این نفروختن خاطره برای مخاطب جا نمی افتد...
بار هم ممنون...
همیشه نویسا باشید