کتاب اویدیپوس

سوفوکلس (حدود ۴۹۶ ـ ۴۰۶ پیش از میلاد)، شاعر و نویسندهای نوآور و مردی توانگر بود که زندگی نودسالهاش در دوران شکوهمندی امپراتوری یونان، شکوفایی هنر و دانش و گسترش آزادیهای مدنی، برپایی جشنهای شادباشانه برای پیروزیهای جنگی یونانیان، و برگذاری جشنوارههای شادخوارانه برای ستایش باخوس گذشت. اویدیپوس,ِ او، که ارسطو آن را نمونهی کمالیافتهی تراژدی دانسته، شرح زندگی اندوهناک اویدیپوس راندهشدهی خدایان است که تقدیرش را چنین رقم زدند که پدر خویش را بکشد و با مادر خویش بیامیزد. نمایشنامهی او از هنگامی آغاز میشود که به اویدیپوس خبر میدهند، بنا به گفتهی آپولو، خدای خدایان، علت نکبت و طاعونزدگی تِبس، قلمرو پادشاهیاش، کشته شدن انتقام ناگرفتهی لاییوس، شاه پیشین تبس، است. اویدیپوس از آن پس پیگیرانه میکوشد تا کشندهی لاییوس را بیابد و به سزای کار شریرانهاش برساند... اما سرانجام درمییابد آن که در پیاش میگشته کسی نیست مگر خود او که ناشناخته لاییوس (پدر واقعیاش) را کشته و پس از پیروزی بر اسفینکس، ماده هیولایی که زندگی را بر مردمان تبس تنگ کرده، با بیوهی شاه درگذشته (مادر واقعیاش) ازدواج کرده است.