ما معمولیا, ، همیشه, در حاشیه, ایم. نه کسی احوالمون, رو میپرسه, ، نه ناراحتیمون, دیگران, رو غمگین میکنه. نبودمون توی چشم نیست. دلخوری هایمون رو هیچ کس نمیفهمه. همیشه این ماییم که احوال دیگران رو میپرسیم ... ماییم که شروع میکنیم به باز کردن سر صحبت ... ما اگه ناراحت بشیم گوش تا گوش خبردار نمیشن. هیچکس نمیدونه چه مرگمونه حتی خودمون !! یاد گرفتیم که بشنویم و شنیده نشیم ، ببینیم و نادیده گرفته شیم.
ما معمولیم ! خیلی معمولی ...
هیچکس ما معمولیا رو دوست نداره ...:)