سرمایه مالی(تامین مالی)

مفهوم سرمایه تعریف مفهوم مالی تعریف (تامین مفهوم مالی تعریف ):
مفهوم سرمایه تعریف مالی از موضوعاتی است که در بحث راه.اندازی هر سرمایه.گذاری جدید مطرح می.شود. سرمایه مالی سرمایه ایست که بانک.ها در اختیار دارند و صاحبان صنایع آنرا بکار می.برند.(تامین مالی جمعی)
بحث تامین مالی به خصوص در کشورهای در حال توسعه از اهمیت دو چندانی برخوردار است؛ کشورهای در حال توسعه به منظور پیشرفت در عرصه.های مختلف اقتصادی نیاز به منابع مالی فراوان دارند. در این کشورها برخی از پروژه.ها را با تامین مالی داخلی می.توان انجام داد اما در پروژه.های مهم و زیرساختی مورد نیاز کشور که امکان تامین منابع کامل آن توسط دولت فراهم نیست مانند پروژه.های نفتی، گازی، پتروشیمی و بسیاری از صنایع دیگر برای توسعه زیر ساخت.ها برخورداری از منابع خارجی بسیار جدی است. دستورالعمل تامین مالی جمعی
انواع روش.های تامین مالی:
انواع تامین مالی شامل دریافت وام کوتاه یا بلند مدت ٬ مشارکت در سرمایه گذاری٬ سرمایه گذاری به شرط خرید محصول٬ فروش سهام شرکت یا صدور اوراق قرضه (البته دو روش آخر برای شرکتهای بزرگ مقدور است )و غیره انجام می گیرد.تامین مالی پروژه.ها چه مربوط به بخش دولتی باشد و چه بخش خصوصی یا از طریق منابع داخل کشور صورت می.گیرد یا از طریق جذب منابع خارجی. در هر کدام از این روش.ها گزینه.های مختلفی وجود دارد که کارفرمای پروژه با توجه به نیاز خود از یکی از این دو روش پروژه خود را تامین مالی می.کند. در ادامه هر کدام از این روش.ها به تفصیل بررسی می.شود.
انواع روش.های تامین مالی داخلی:
روش.های تامین مالی داخلی در دو گروه تامین مالی کوتاه.مدت و بلندمدت مورد مطالعه قرار می.گیرد. تامین مالی کوتاه مدت برای پشتیبانی سرمایه.گذاری موقت در دارایی.های جاری مورد استفاده قرار می.گیرد.
تامین مالی جمعی در تامین مالی جمعی در ایران

روش.های تامین منابع مالی کوتاه مدت:
اعتبار تجاری: دریافت کالا و پرداخت وجه آن با فاصله زمان
وام.های بانکی: دریافت وجوه مورد نیاز از بانک.ها
وام.های موسسات مالی تجاری: دریافت وجوه مورد نیاز از موسسات مالی
صدور اسناد تجاری: اوراق بهادار قابل مبادله که توسط واحدهای اقتصادی به سایر واحدها، بانک ها یا موسسات مالی فروخته می.شود.
ابزارهای ویژه تامین مالی بلندمدت(تامین مالی جمعی خیریه)
ابزارهای ویژه تامین مالی تامین مالی بلندمدت عبارت است از:
الف- سهام عادی: دارایی مالی است که بیانگر مالکیت در یک شرکت است
ب- سهام ممتاز: اوراق بهادار دارای سود ثابت و معین
ج- اوراق قرضه: اخذ وام در قبال صدور اوراق بهادار با نرخ بهره مشخص
د- اوراق مشارکت(انواع تامین مالی)
ه- اوراق بهادار قابل تبدیل به اوراق مشارکت یا اوراق قرضه:
اوراقی است که سود معین دارد و صادرکننده اوراق قرضه متعهد می.شود اصل پول و سود را در تاریخ معین پرداخت کند. این اوراق چند کوپن سود دارند که مثلاً هر سه ماه یکبار باید به بانک عامل مراجعه کرد و با تحویل آن بخشی از سود را دریافت کرد.
انواع روش.های تامین مالی خارجی:
بحث تأمین منابع مالی مورد نیاز پروژه ها از مباحث اصلی انجام پروژه.ها است. در این میان موضوع جذب منابع مالی خارجی راهکاری مورد توجه برای تأمین مالی پروژه.های با حجم مالی بالا می.باشد. در کشوری مانند ایران که نیاز به ساختارهای زیر بنایی دارد، جذب منابع مالی خارجی امری بسیار ضروری است. آنچه به کشورها در جذب منابع خارجی کمک می.کند وجود ثبات و امنیت در زمینه.های اقتصادی، سیاسی، قوانین و مقررات و عوامل و زمینه های مورد توجه هر صنعت و کشور برای جذب منابع خارجی می.باشد. تأمین مالی می.تواند در حالت کلی به دو شکل استقراض از بانک.های خارجی یا موسسات مالی بین.المللی یا به شکل سرمایه.گذاری خارجی باشد. در ادامه روش.های مختلف تأمین مالی خارجی بررسی می.شود.
ابزار تامین مالی
روش.های قرضی(استقراضی):
در روش.های استقراضی کشور سرمایه.پذیر وامی را از کشور یا موسسه وام.دهنده دریافت میکند و مکلف است که در سررسیدهای مقرر اقساط را بپردازد. در این نوع روش.ها کشور یا موسسه وام.دهنده هیچ.گونه ریسکی را نمی.پذیرد و تمام ریسک.ها متوجه وام.گیرنده است؛ روش.های قرضی که می.توان از آنها به عنوان وام نام برد عمدتاً با تضمین بازپرداخت همراه می.باشند وجه مشخصه این روش.ها آن است که بازپرداخت منابع مالی از سوی دولت یا بانک.های تجاری تضمین می.شود. به عبارت دیگر ریسک برگشت سرمایه متوجه سرمایه.گذار یا تامین کننده منابع مالی نیست و دریافت کننده منابع مالی از طریق ضامن که همان دولت یا بانک تجاری می.باشد، ضمانت نامه.ای مبنی بر تعهد بازپرداخت منابع در سررسید یا تعهد جبران خسارت بر اثر قصور دریافت کننده منابع به تامین کننده منابع مالی ارائه میکند. کلیه وام.های تضمینی خارجی، تسهیلات اعتباری و فاینانس و ... که توسط بانک.های بین.المللی، سازمان.های پولی و مالی غیر بانکی، بانک جهانی، بانک.های توسعه.ای و منطقه.ای مانند توسعه اسلامی، سایر موسسات مالی و حتی دولت.ها ایجاد می.شود، در این طبقه.بندی جای می.گیرند. منابع مالی موضوع این طبقه.بندی بخاطر تضمینی که بر آن مترتب است در تراز پرداخت.های کشور به عنوان بدهی دولت و سیستم بانکی تلقی می.شوند.
فاینانس
یوزانس
خطوط اعتباری
وام.های بین.المللی
سایر روش.ها عبارتند از
BOT ساخت، بهره.برداری، واگذاری
BOO ساخت، بهره.برداری، مالکیت
BLT ساخت، اجاره، انتقال
BLO ساخت، اجاره، بهره.برداری
DBOM طراحی، ساخت، بهره.برداری، نگهداری
ROT احیاء، بهره.برداری، انتقال
ROO احیا، بهره.برداری، مالکیت
روش.های غیر قرضی (سرمایه.گذاری):
در روش.های غیر قرضی برگشت اصل و سود از سوی سیستم بانکی و یا دولت تضمین نمی.شود و ریسک برگشت سرمایه و منابع به عهده سرمایه.گذار است. روش.های غیر قرضی همان روشهای سرمایه.گذاری هستند. در روش سرمایه.گذاری تامین کننده منابع مالی (سرمایه.گذار) با قبول ریسک ناشی از به کارگیری منابع مالی در فعالیت یا طرح مورد نظر، برگشت اصل و سود منابع سرمایه.گذاری شده را از عملکرد اقتصادی طرح انتظار دارد. کتاب تامین مالی جمعی
تامین مالی از هر منبعی و از هر روشی موجب بدهكار شدن شركت به اعضای خارج از آن می شود . البته لازم است به این نكته توجه شود كه بدهكار بودن تا نسبت مناسبی از سرمایه شركت معمولاً یك مزیت برای آن شركت محسوب می شود . هر چه میزان نرخ بازده مورد نظر بدهكاران خارج از شركت كمتر باشد٬ بدهی شركت كمتر خواهد بود . برای اینكه این نرخ بازده در حد معقول و نه خیلی زیاد باشد ٬ صاحب سرمایه باید نسبت به برآورده شدن حداقل سود مورد نظر خود مطمئن باشد . این سطح اطمینان به عنوان ریسك شناخته می شود . هرچه ریسك شركت كمتر باشد٬ نرخ بازده مورد انتظار وام دهنده یا سرمایه گذار كمتر می شود . در بهترین شرایط این نرخ 2 تا 3 درصد بیشتر از اوراق قرضه دولت در آن مقطع زمانی است . البته صندوقهای حمایتی و سرمایه گذاری ریسك پذیر با نرخهای پایین تر نیز اقدام به اعطای وام می كنند . برای مثال صندوقهای سرمایه گذاری ریسك پذیر با اعطای سرمایه های زمانبندی شده به فرد كارآفرین از او حمایت می كنند و در صورت شكست طرح تقاضای ضرر و زیان یا هزینه های انجام گرفته تا آن مقطع را نمی كنند . خوشبختانه در كشور ما این صندوقها در مراحل اولیه فعالیت خود هستند . لیست صندوقهای حمایتی و منابع مختلف تامین مالی در بانك اطلاعاتی موجود است و حوزه كار آنها نیز معرفی شده است

تامین مالی در بنگاه های کوچک و متوسط:
دسترسی به دارایی مالی برای بنگاه های کوچک و متوسط بسیار دشوار است ونهادهای مالی و قانونی نقش مهمی در رابطه با این محدودیت بازی می کنند.

منابع سرمایه ای برای آن ها شامل:
در آمد تقسیم نشده، پذیره نویسی داخلی
بانک ها
فروش سهام، دارایی خالص
اعتبار تجاری ، کارت اعتباری ، توسعه پذیره نویسی ، اجاره داری
سهم شرکت از دارایی خارجی
حدود 1/4 بنگاه های کوچک بیش از 10 % منابع مالی خود رااز اعتبارات تجاری به دست می آورند. حدود 40 % آنهاسهم کسانی از بانک های تجاری محلی به دست می آورند. در واقع بنگاه های کوچک و متوسط از دارایی خارجی به خصوص دارایی بانک استفاده کمتری می کنند. این بنگاه ها بیشتر از همه از پشتیبانی حق مالکیت بر حسب دستیابی به منابع رسمی داراییهای خارجی به خصوص دارایی بانک سود می برند.
منابع داخلی تامین مالی:
سود انباشته : در مراحل ÷سین تامین مالی نظیر مرحله جوانی ، رشد یا بلوغ . شرکتها می توانند از منابع داخلی سود انباشته برای تامین مالی استفاده کنند.که یکی از کم هزینه ترین منابع تامین مالی است.
عاملیت حسابهای دریافتی و کارت های اعتباری :یک کسب و کار کوچک می تواندحساب های دریافتی خود را یکجا به یک عامل بفروشد.
اجاره به جای تملیک یا اجاره ( لیزینگ )
منابع تامین مالی از طریق بدهی و قرض
شامل مبالغی است که مالکان استقراض کرده و باید به همراه بهره آن را باز پرداخت کنند.اکرچه به کارآفرین این امکان را می دهد که مالکیت کامل شرکت را در اختیار بگیرد اما او باید بدهی ایجاد شده در ترازنامه را تعهد کند.هزینه های تامین مالی از طریق استقراض اغلب پایین تر از تامین مالی از طریق سهام بوده است .چنین شخصی به سرعت بادامنه گسترده ای از گزینه های اعتباری روبرو می شود. از جمله :
بانکهای تجاری و وامهای کوتاه مدت ، میان مدت و بلند مدت : مالکین کسب و کار بانک ها را به عنوان اولین قرض دهندگان در نظر دارند. بانک ها اغلب محافظه کارانه عمل می کنند و ترجیح می دهند که وامها را به شرکتهای در حال فعالیت اعطا کنند نه نوپای با ریسک بالا.وام های کوتاه مدت که برای کمتر از یکسال در نظر گرفته شده اند،رایجترین نوع وام های اعطا شده به بنگاه های کوچک و متوسط اند .
خط های اعتباری و اعتبارات اسنادی : یک خط اعتباری به منظور حفظ جریان نقدی مثبت، وجوه کوتاه مدتی را به شرکت ارائه می کند.سپس هنگامی که شرکت توانست مبالغ مورد نظر را به دست آورد، این وام بازپرداخت می گردد.مزیت این راه آن است که تازمانی که وجوه باز پس گرفته نشود، بهره ای به آن تعلق نمی گیردو هنگام نیاز به جریان نقد این خط فوراً در دسترس قرار می گیرد.
اعتبار تجاری و عرضه کنندگان تجهیزات : فروشندگان و عرضه کنندگان معمولاً مواد اولیه و قطعات شرکت ها را به مدت 30 تا 90 روز یا بیشتر با نرخ بهره معین تامین مالی می کنند. بیشتر فروشندگان تجهیزات با ارائه تسهیلات خرید ، مالکان کسب و کارها را تشویق می کنند تا تجهیزات مورد نیازشان رات از آنان خریداری کنند. این روش تا حدود زیادی مشابه اعتبار تجاری است.
مؤسسات مالی و اعتباری و شرکت های بیمه : تخصص مؤسسات وام و پس انداز در ارائه وام هایی برای دارائیهای واقعی است.در یک وام نوعی تجاری یا صنعتی ، مؤسسات وام و پس انداز تا 80% از ارزش دارایی را با برنامه زمانی باز پرداخت تا 30 سال قرض خواهند داد. در دیگر کشورها برای کارآفرینان ، شرکت های بیمه عمر می توانند منبع مهم دستیابی به سرمایه کسب و کار تلقی شوند، که شامل وام های بیمه نامه ای و وامهای رهنی هستند. وام های بیمه نامه ای بر پایه مبالغی تعیین شده اند که از طریق حق بیمه پرداخت می شوند.
اتحادیه های اعتباری و عرضه های خصوصی : اتحادیه های اعتباری که تحت مالکیت اعضای خود قرار دارند، شناخته شده ترین مؤسسات برای ارائه وام های مصرفی و خودرو به شمار می روند. با وجود این اکنون بسیاری از آنان خواهان آن هستند که وجوهی را برای راه اندازی کسب و کارها به اعضای خود قرض دهند. یک کارآفرین جهت واجد شرایط شدن برای دریافت وام ، باید به عضویت آن اتحادیه اعتباری در بیاید. عرضه خصوصی فرایندی است که طی آن شرکت برای استقراض و صدور اسناد تعهد آور تنها به معدودی از وام دهندگان - معمولاً شرکت های بیمه یا صندوق های بازنشستگی - روی می آورد و استقراض از طریق انتشار عام اوراق انجام نمی.گیرد. بدهی عرضه خصوصی پیوندی است میان یک وام معمولی و اوراق قرضه، چراکه به صورت ذاتی یک اوراق قرضه به شمار می روداما شرایط آن مانند وام به نیازهای فردی قرض گیرنده بستگی دارد.
کمک های دولتی : در بسیاری از کشورها، دولت ها تسهیلات لازم را با نرخ های بهره پایین یا بازپرداخت بلند مدت اعطا می کند.
منابع خصوصی تامین مالی
منابع شخصی
دوستان و بستگان
منابع تامین مالی از طریق سرمایه و سهام:
بسیاری از صاحب نظران توصیه می کنند که برای شرکت ها یا دست کم شرکت های با پتانسیل رشد بالا، سرمایه های ریسکی متعهد و صبور که بازدهی آن پس از موفقیت شرکت پرداخت می شود ، مناسبترین انتخاب خواهد بود. در تامین مالی از طریق سرمایه ، سرمایه گذار مالک شرکت می شودو ضمن اینکه ریسک تقسیم می شود ، عایدات آن هم تقسیم می شود.این نوع تامین مالی شامل موارد زیر است :
فرشتگان کسب و کار : یعنی آن دسته از سرمایه گذارانی که سرمایه اولیه شرکت های پرریسک که در مرحله آغازین خود قرار دارند را فراهم می سازد.
شرکا : می توان برای گسترش سرمایه به انتخاب شریک پرداخت. دو نوع اصلی از شرکا وجود دارند : 1 - شرکای کلی یا عمومی که شخصاً مسئول کل بدهی کسب و کار می شوند. 2 - شرکای محدود که مسئولیت محدود آن ها داراییشان را از ادعای اعتباردهندگان و بستانکاران شرکت محفوظ نگه می دارد.
شرکت های سهامی بزرگ : هدف از این سرمایه گذاری ها بیشتر پیگیری اهداف راهبردی شرکت است نه منافع مالی آن .
شرکت های سرمایه گذاری مخاطره پذیر: شرکت های خصوصی و سودطلبی هستند که سرمایه خود را در فعالیت های پرریسک و نوپا قرار می دهند. بازدهی ناشی از سود سرمایه آن با ریسک مازاد و غیر نقدینه بودن ( توان نقدینه شدن پایین ) سرمایه گذاری همراه است که نمی.تواند در طول مدت تعهد به کسب و کار آزادانه مورد مبادله قرار گیرد.